Table of Contents
Tegenwoordig probeert de Namibische regering de achterstand van de zwarten weg te werken door ze bij vacatures positief te discrimineren. Deze zogeheten ‘affirmative action’ vinden de blanken een kwalijke zaak. prijs safari kenia. Alvorens Walvisbaai te verlaten, nemen we eerst nog een kijkje bij de lagune, die wordt beschouwd als een van de belangrijkste woonplaatsen voor vogels in Afrika
Als je goed kijkt, is Walvisbaai een grappig opgezette stad met brede straten en verschillende soorten huizen, die vaak zijn geschilderd in pasteltinten - prijs safari kenia. Net buiten het centrum aan het strand staan eenvoudige huisjes. Te oordelen naar de grootte en de staat waarin ze verkeren, wonen hier de minder welgestelden, met name zwarte inwoners
Af en toe jagen de voorbijrazende auto’s ons de stuipen op het lijf. Het wegdek bestaat uit een mengsel van grind en zout. Dat wordt met water bij elkaar gemengd en dan uitgestreken. Als het regent wordt het spekglad. Al is het gezien de vele kleine gaten geen stevig materiaal, voor ons rijdt het fantastisch.
Ze dienen als tijdelijke nestplaatsen voor de duizenden zeevogels in het gebied. prijs safari kenia. Jaarlijks wordt ongeveer duizend ton mest van deze platforms verzameld en verkocht aan de mestindustrie. De kust is ook een waar paradijs voor vissers. Het koude water is rijk aan plankton en daardoor een broedplaats voor vele soorten vis
Aan de kust bevinden zich een resort en een bungalowpark. Regelmatig is er een afslag richting zee. Ook al zijn daar parkeerplaatsen, het betekent niet dat er gelegenheden zijn waar je iets kunt eten of drinken: er is helemaal niets. Als we rond half twee Swakopmund binnenrijden, is het opvallend rustig op straat.
Hier is duidelijk sprake van achterstallig onderhoud - prijs safari kenia. De ijzeren veren in de bedden kraken en onder het doorgezakte matras liggen houten planken. De gordijnen hangen half los, de deurkrukken zijn kapot, lichtschakelaars doen het niet, tegels in de badkamer ontbreken, de vloerbedekking is hier en daar stuk en op de gang hangt het behang op veel plaatsen los
Door de ervaringen met hotelletjes in Azië zijn we wel wat gewend. Het meisje achter de receptie, Belinda, vertelt dat de winkels nu wegens middagpauze zijn gesloten, maar tussen vier en zeven uur weer open gaan. Het is behoorlijk lastig iets te eten te vinden. Ik voel mij aangetrokken door Erich’s restaurant, maar daar serveert men alleen een warme maaltijd als lunch.
Het stadje wordt niet voor niets omschreven als ‘een stukje Duitsland aan de rand van een woestijn’ - prijs safari kenia. Een groot aantal gebouwen en huizen dateert uit de Duitse koloniale periode en zijn in de toentertijd zo populaire Jugendstil gebouwd. Bij een uitspanning langs de kust kun je ‘frühschoppen’ en bij Konditorei-Café Anton aan de Bismarck Strasse eten we ‘Apfelstrudel’
Veel Duitssprekende Namibiërs hebben hier namelijk een vakantiehuisje en Swakopmund is tevens een populaire bestemming voor met name gepensioneerde Duitsers van overzee, die zich hier vanzelfsprekend erg thuis voelen. Na een tijdje slenteren, keren we terug naar JJ’s en strijken neer in het eetzaaltje dat sprekend op een huiskamer lijkt.
Belinda blijkt de kleindochter, respectievelijk achterkleindochter van hen te zijn. De moeder van Belinda verblijft in Zuid-Afrika en daarom heeft oma Jacky haar kleindochter onder haar hoede genomen. Belinda vertelt dat ze een paar jaar geleden als au pair in Spijkenisse heeft gewerkt - prijs safari kenia. Het staat haar nog levendig voor de geest: ‘Ek het in Januarie gekom en ek was glad nie gewoond aan dié koue
Wat doet die hier nou? Hij lijkt zo uit het Hilton te zijn weggelopen. Maar schijn bedriegt: Johnnie werkt al jaren bij JJ’s en hij heeft het erg naar zijn zin - prijs safari kenia. Het is werkelijk een grappig hotel. We vallen van de ene verbazing in de andere. Jacky, de eigenaresse, vertelt ooit een document te hebben ondertekend, zonder de kleine lettertjes te hebben lezen
‘Belinda heeft de sleutel in de opslagruimte laten liggen en een reservesleutel is er niet’. ‘O, die deur open ik wel even voor u, ik ben namelijk een rasinbreker’, grapt Eric. En inderdaad, binnen tien minuten is de klus geklaard. Swakopmund mag dan nog zo’n populaire badplaats zijn, in de winter is er bijna niets te beleven.
Het liefst zouden we morgen weer vertrekken, maar de bank is morgen pas open en bovendien is een tijdje rust na die zware dagen in de Namib-woestijn wel goed. Als we terugkeren naar JJ’s, zit Jacky gewoontegetrouw in haar gebloemde tentjurk aan het bureau in de eetzaal (prijs safari kenia). Daar bevindt ze zich zo’n beetje de hele dag
Op het bureau ligt een stapel puzzelboekjes en een aantal woordenboeken. Dat is blijkbaar haar grote hobby (prijs safari kenia). Tussendoor werpt ze een blik op de tv die de hele dag aan staat. Terwijl we op ons avondeten wachten, vraagt Eric aan Jacky of hij een foto mag maken van haarzelf en Johnnie
Verlegen blikken ze in de lens. prijs safari kenia. Tijdens de maaltijd hebben we het erover dat het alweer zo lang geleden lijkt dat we door de woestijn fietsten. Nu pas dringt het voor de volle honderd procent tot mij door dat ik bijna geobsedeerd was door de gedachte aan water. Na iedere hobbel was ik blij een slok te kunnen nemen en de uitgebreide pauzes waren een feest, want die betekenden dat we limonade of thee konden drinken
Voor de lol zei hij weleens tegen me: ‘Achter de volgende bult is vast een tankstation met koude cola en een zwembad ernaast’, maar dat konik niet echt waarderen. prijs safari kenia.’s Nachts worden we gewekt door een ouderwets soort muziek uit een cassetterecorder in de kamer naast ons. Het lijkt wel een hippie met een rauwe stem die zichzelf begeleidt op een akoestische gitaar
We zijn blij wanneer het maandag is; Swakopmund is dan aanmerkelijk levendiger dan in het weekeinde. Het is druk op straat en de winkels maken een gezellige indruk. In het centrum lopen diverse groepjes Afrikaanse jongeren. Ze doen alsof ze overal naar kijken, behalve naar ons. Eerst viel het me niet op, maar nu Eric me er attent op maakt, zie ik dat ze vanuit hun ooghoeken naar onze spullen gluren.
Bij het wisselen van geld bij de bank blijkt dat de koers op het vliegveld gunstiger is. Kost een Namibische dollar daar 40 cent, hier kost hij ons 45 cent. prijs safari kenia. In eerste instantie dachten we: ‘Goh, wat stom dat ze dit doen, want iedereen zal geneigd zijn om op het vliegveld meer geld dan nodig te wisselen.’ Pas toen Eric er langer over nadacht kwam hij tot conclusie dat het niet eens zo gek bedacht is
Hierdoor zullen ze meer geld besteden dan bij een hogere koers. Het is echter veel waarschijnlijker dat er helemaal geen filosofie achter dit verschil in koers zit. Hoe langer je door Swakopmund loopt, hoe meer Duitse invloeden je ontdekt: er zijn Duitse scholen, kunstenaars, verenigingen en diverse ‘Kindergartens’. De antiekwinkel Peter’s Antiques verkoopt enge medailles met hakenkruizen en Duitse oorlogsliteratuur.
Zelfs de lucht heeft iets Duits. De gistlucht van de Hansa bierbrouwerij hangt over de hele stad. prijs safari kenia. Na nog enkele omzwervingen hebben we het idee Swakopmund echt helemaal te hebben gezien. Het wordt de hoogste tijd op de fiets te stappen, op zoek naar het èchte Namibië. De twee rustdagen hebben we echt nodig gehad, goed uitgerust laten we Swakopmund achter ons
Al fietsend over de kustweg bruist links de Atlantische Oceaan en strekt zich rechts een schijnbaar oneindige grijze zandvlakte uit. Uit de oceaan waait een kille wind. Het wegdek lijkt op asfalt, maar is in werkelijkheid een zoutweg. Marijke peutert met haar nagel zo een stukje los en, waarachtig, het smaakt nog zout ook.
De eerste die we tegenkomen wordt Mile 4 genoemd. Die naamsaanduiding is de afstand in mijlen tot Swakopmund. Het terrein is leeg en verlaten. prijs safari kenia. Over een afstand van bijna een kilometer staan om de dertig meter grote ‘vierkante blokken’ op het strand. De laatste camping aan de kust heet Mile 108
Vandaag zijn we op weg naar Mile 72, die dus 115 kilometer van Swakopmund ligt (prijs safari kenia). Na Mile 16 volgt een spookstad. Op de zandvlakte tussen de weg en de oceaan staan honderden blokhuizen met geblindeerde ramen. Naast ieder huis staat op een stellage een grote waterton. In de maand december is het op het zuidelijk halfrond zomer
Navigation
Latest Posts
Tv Kasten Op Maat
Dressing Kasten Op Maat
Dressing Op Maat